Race Debrief: GP Μονακό 2022

Τι είδαμε στον χτεσινό αγώνα: η…πανωλεθρία στο pitwall της Ferrari μαζί με την εξαιρετική εικόνα του Sergio Perez, η ανεπιτυχής έφεση των Ιταλών και η δύσκολη πλέον θέση των Ricciardo-Schumacher…

Μέχρι τον 16ο γύρο του 79ου Grand Prix στους δρόμους του Πριγκιπάτου, τα πράγματα πήγαιναν πολύ καλά για τη Ferrari: τα κόκκινα μονοθέσια ήταν σταθερά στις πρώτες δύο θέσεις, χωρίς να απειλούνται από τις επερχόμενες Red Bull και κυρίως, χωρίς να φαίνονται ότι κινδυνεύουν να βγουν εκτός πίστας – και άρα εκτός αγώνα. Ούτως ή άλλως, ήταν φανερό σε όλους τους εμπλεκομένους πως με την πίστα να στεγνώνει και όλους τους οδηγούς να έχουν ξεκινήσει με βρόχινα ελαστικά, ο αγώνας – όπως τόσοι και τόσοι στο Μονακό – θα κρινόταν στη στρατηγική.

Και κάπου εκεί, όταν ο Perez άνοιξε τον χορό των pitstops για τους πρωτοπόρους αλλάζοντας σε ενδιάμεσα, ο αγώνας της Ferrari ξεκίνησε να στραβώνει.

Τα ενδιάμεσα ήταν φανερό πως αποτελούσαν την ενδεδειγμένη επιλογή σε μια όχι και τόσο βρεγμένη πίστα, γεγονός που έκανε το undercut ακόμα πιο ισχυρό από ότι συνήθως. Η Scuderia κάλεσε άμεσα τον Sainz για ενδιάμεσα, ο Ισπανός όμως αρνήθηκε (!) αναφέροντας στον ασύρματο πως θα έπρεπε να περιμένουν μερικούς γύρους ακόμα και να πάνε κατευθείαν σε σλικ γόμα.

Ήταν η σωστή επιλογή (παρά τον σαφώς ανώτερο ρυθμό τους, οι έχοντες intermediates θα έπρεπε να κάνουν ένα ακόμα πιτ για να πάνε σε medium ή hard), αλλά για κάποιον πραγματικά ανεξήγητο λόγο, η Ferrari στον επόμενο γύρο κάλεσε τον πρωτοπόρο Leclerc στα πιτ για ενδιάμεσα – και με τον Perez να έχει δυο γύρους με αυτά, ήταν φυσικό και επόμενο να βγει μπροστά από τον Μονεγάσκο. (1ο λάθος)

Οι ελπίδες του Charles για εντός έδρας νίκη είχαν πλέον εξανεμιστεί, αλλά ο Sainz παρέμενε πρώτος και κρατούσε τις τύχες του αγώνα στα χέρια του. Τα ελαστικά του βέβαια, είχαν παραδώσει πνεύμα – συνεπώς, ο γύρος εισόδου του στα πιτ ήταν τόσο αργός, που ο Leclerc τον είχε σχεδόν φτάσει. Και οι δύο οδηγοί είχαν ενημερωθεί πως θα γίνει double stack (=θα έμπαιναν στα pit ο ένας μετά τον άλλο), ο ρυθμός όμως του Μονεγάσκου (ή/και η αργοπορία του Ισπανού), έκανε πολύ μικρά τα περιθώρια για κάτι τέτοιο.

Δυστυχώς, το pitwall της Ferrari το κατάλαβε πολύ αργά: όταν ο μηχανικός του Leclerc Xavier Padros φώναζε από ασυρμάτου στον οδηγό του να μην μπει στα pit, το μονοθέσιο με το #16 ήταν ήδη στο pitlane με τον ομόσταυλό του να μην έχει φύγει ακόμα από το box (2ο λάθος) – η αντίδραση του Leclerc στα παραπάνω είναι πραγματικά χαρακτηριστική.

Η καθυστέρηση από τις Williams των Latifi και Albon αντίστοιχα δεν ήταν παρά το κερασάκι στην τούρτα, αφού ειδικά ο Βρετανός καθυστέρησε σχεδόν για έναν ολόκληρο γύρο τον Leclerc στον γύρο εξόδου του δεύτερου από το πρώτο του pitstop, ενώ και ο Καναδός ουσιαστικά «σκότωσε» τις ελπίδες του Sainz για κάτι καλύτερο μετά την αλλαγή του σε hard. Κάπως έτσι, όταν οι Red Bull των Perez και Verstappen μπήκαν στον αμέσως επόμενο γύρο στα pit, κέρδισαν από μία θέση έκαστος: ο Μεξικανός ανέλαβε τα ηνία του αγώνα και ο Ολλανδός πρωτοπόρος του πρωταθλήματος ανέβηκε 3ος, μπροστά από τον αντίπαλο του Leclerc.

Μέσα σε 5 γύρους, το 1-2 της Ferrari είχε γίνει 4-2 – και για να τριτώσει το κακό, μετά την διακοπή του αγώνα τα μονοθέσιά της δεν άλλαξαν ελαστικά και παρέμειναν με σκληρή γόμα 10 γύρων, την ίδια στιγμή που η Red Bull είχε βάλει απάτητη μεσαία και στους δύο οδηγούς της, μηδενίζοντας ουσιαστικά την ούτως ή άλλως πολύ μικρή πιθανότητα να γίνει προσπέρασμα εντός πίστας. Άλλωστε, ακόμα και αν η medium έχανε απόδοση προς το τέλος της ζωής της, είναι πρόσφατο το παράδειγμα του αγώνα το 2019, όταν ο Lewis Hamilton κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Verstappen με μεσαία ελαστικά 60+ γύρων.

Αυτά έπρεπε να γίνουν για να χάσει η Scuderia ένα φαινομενικά εύκολο 1-2, σε μια πίστα στην οποία ήταν ξεκάθαρα ανώτερη (σ.σ. στις κατατακτήριες ο Leclerc πήγαινε για ασύλληπτο γύρο κάτω από το 1:11 άμα δεν υπήρχε η κόκκινη σημαία), και παρά τις όποιες δικαιολογίες, το φταίξιμο βρίσκεται ξεκάθαρα στο pitwall των κόκκινων.

Είναι ο δεύτερος συνεχόμενος αγώνας στον οποίο παρά το γεγονός πως έχει το ταχύτερο μονοθέσιο, η Ferrari δεν βλέπει την καρό σημαία. Ναι, είναι σίγουρα ενθαρρυντικό το γεγονός πως οι αναβαθμίσεις της Βαρκελώνης φέρεται να δούλεψαν – όπως είδαμε και χτες όμως, χρειάζεται και σωστή καθοδήγηση από τους μηχανικούς προκειμένου να έρθει το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Χωρίς αυτή, ακόμα και με ένα (ισχνό αλλά υπαρκτό) προβάδισμα όσον αφορά την απόδοση, είναι δύσκολο έως απίθανο να τελειώσει θετικά η σεζόν για το Maranello.

Μπορεί να έχουμε ακόμα δρόμο – έχει συμπληρωθεί μόλις το 1/3 της σεζόν! – τέτοια λάθη όμως είτε λειτουργούν διδακτικά, είτε βυθίζουν ακόμα περισσότερο την ομάδα στην εσωστρέφεια – και επειδή μιλάμε για τη Ferrari (και στον Ιταλικό τύπο ήδη έχουν ξεκινήσει τα…πυροβόλα), το δεύτερο σενάριο δεν είναι ποτέ πολύ μακριά…

Ανεξάρτητα από τα πολλά και σημαντικά λάθη της Ferrari, πρέπει να κάνουμε ειδική μνεία και στον νικητή Sergio Perez, ο οποίος βρισκόταν εκεί που έπρεπε για να τα εκμεταλλευτεί στο μέγιστο.

Όντας γρηγορότερος από τον teammate του στο σύνολο του τριημέρου – με μοναδικό αστερίσκο το Q3, στο οποίο αν δεν έκανε λάθος ο ίδιος πριν το tunnel ήταν πιθανό να τον πέρναγε ο Max – έκανε εξαιρετικούς in/outlaps, έλεγξε τον αγώνα από την πρωτοπορία αυτού και έγινε ο πρώτος Μεξικανός οδηγός σε νίκες, ξεπερνώντας τον Pedro Rodriguez.

Επιπρόσθετα, έγινε και διεκδικητής στο Πρωτάθλημα Οδηγών, αφού απέχει μόλις 6 βαθμούς από τον δεύτερο Charles Leclerc και 15 από τον ομόσταυλό του Max Verstappen, ενώ διέγραψε τα γεγονότα του προηγούμενου τριημέρου, όταν ο Μεξικανός ζημιώθηκε από ένα team order για το οποίο υπάρχουν στοιχεία υπέρ (ο Max ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορος με φρεσκότερα ελαστικά) και κατά (στη Βαρκελώνη είχε φανεί πως η προσπέραση ήταν δύσκολη και όχι αυτονόητη για μονοθέσια με τέτοια διαφορά δυναμικής).

Πλέον, το πρωτάθλημα είναι υπόθεση τριών, και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τη στάση της RBR, μιας ομάδας η οποία εδώ και χρόνια είναι χτισμένη γύρω από τον περσινό Παγκόσμιο Πρωταθλητή…


Όσον αφορά την ένσταση της Ferrari για το αποτέλεσμα του χτεσινού αγώνα, πρέπει να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

– Η Ferrari έκανε ένσταση επειδή οι Perez και Verstappen πάτησαν την κίτρινη γραμμή που χωρίζει την έξοδο του pitlane με την υπόλοιπη πίστα.

– Οι Σημειώσεις – με κεφαλαίο – του Αλυτάρχη (οι οποίες συμπληρώνουν τους κανονισμούς, ξεκαθαρίζουν κάποιες περιπτώσεις κτλ.) λένε πως «τα μονοθέσια πρέπει ανά πάσα στιγμή να βρίσκονται στα δεξιά της γραμμής του pitlane», με τη συγκεκριμένη πρόταση να ισχύει από την Τουρκία του 2020. Όμως, ο Αθλητικός Κανονισμός της FIA (ISC) δηλώνει από φέτος πως «τα μονοθέσια δεν πρέπει να περάσουν(=cross) την γραμμή του pitlane».

Θεωρητικά, οι Σημειώσεις βασίζονται στο ISC και δεν το αντικρούουν, ενώ βάσει προηγουμένου έχουν βαρύτητα σε αποφάσεις. Στην πράξη όμως, οι αγωνοδίκες δήλωσαν ευθαρσώς πως οι συγκεκριμένες δεν έχουν ανανεωθεί, όντας copy-paste από τις περσινές! Υπό αυτό το πρίσμα, οι αγωνοδίκες βασίστηκαν στον Κανονισμό (και σωστά), επικυρώνοντας το εντός πίστας αποτέλεσμα.

Άρα, το ζήτημα δεν είναι η έφεση της Ferrari – που κατά τα φαινόμενα σωστά απορρίφθηκε – αλλά το γεγονός πως δύο επίσημα έγγραφα βάσει των οποίων διοργανώνεται το πρωτάθλημα, αντικρούουν το ένα το άλλο επειδή στη FIA βαριόντουσαν να κάνουν…Ctrl+F για να βρουν το ανανεωμένο άρθρο και απλά αντέγραψαν το περσινό κείμενο.

Ναι, μιλάμε για μια ομοσπονδία η οποία έχει μπει «σε μια νέα εποχή» μετά τα γνωστά κωμικοτραγικά γεγονότα που ζήσαμε πολλάκις πέρσι, έτσι…


Τι κοινό έχουν οι Daniel Ricciardo και Mick Schumacher; Μέσα σε λίγα μόλις 24ωρα, και για τους δύο υπήρξαν…ύποπτες δηλώσεις από τους διευθυντές των ομάδων τους: την Παρασκευή ο Zak Brown δήλωσε αναφορικά με το συμβόλαιο του Αυστραλού (το οποίο λήγει στα τέλη του 2023) πως «υπάρχουν μηχανισμοί σε αυτό που μας δεσμεύουν, και μηχανισμοί που δεν μας δεσμεύουν», ενώ χτες βράδυ, ο Gunther Steiner δήλωσε «θα δούμε πως θα προχωρήσουμε», σχετικά με το δεύτερο μεγάλο ατύχημα του Mick Schumacher φέτος.

Όσον αφορά τον Honey Badger, οι «μηχανισμοί» στους οποίους αναφέρεται ο Brown πιθανότατα αποτελούν διάφορες ρήτρες απόδοσης που είναι συνήθεις στη F1. Δεν είναι μυστικό άλλωστε πως η απόδοση του Ricciardo με τα χρώματα της McLaren δεν είναι και η καλύτερη, αφού παρά τη νίκη του πέρσι στη Monza βρίσκεται συνήθως πίσω από τον teammate του Lando Norris.

Είναι φυσικό και επόμενο λοιπόν ο Αυστραλός (ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω έχει λαμβάνειν 15 εκ. δολάρια τον χρόνο ενώ ο Norris μόλις 5) να δέχεται πίεση εντός McLaren, με την εικόνα του στο Πριγκιπάτο να μην είναι και η καλύτερη: 7 δέκατα (!) πίσω από τον ομόσταυλό του στις κατατακτήριες, 45 δευτερόλεπτα και 7 θέσεις πίσω στον αγώνα – αν και η χρονική διαφορά είναι και προϊόν της…διαχείρισης ελαστικών του Fernando Alonso. Άμα συνεχιστούν τέτοιες εμφανίσεις, είναι πολύ πιθανό στο Woking να στραφούν σε άλλες, σαφώς πιο προσιτές λύσεις για την έτερη θέση οδηγού τους, ακόμα και αν χρειαστεί να πληρώσουν αποζημίωση για να «σπάσουν» το συμβόλαιό του ένα χρόνο νωρίτερα από το καθορισμένο…

Στον Mick τώρα, τα καμπανάκια που ξεκίνησε να…χτυπάει ο Steiner ένα μήνα πριν στο Miami (βλ. δήλωση «ο Mick ξέρει πως υπάρχει ουρά οδηγών από πίσω του που περιμένει μια θέση») πλέον έχουν γίνει καμπάνες, με τον Αυστριακό team principal να κάνει την δήλωση που είδαμε παραπάνω, η οποία μπορεί να μεταφραστεί με δύο τρόπους: είτε ως αναζήτηση τρόπου διαχείρισης του budget cap – υπολογίζεται πως το χτεσινό ατύχημα θα κοστίσει πάνω από εκατομμύριο – είτε ως μια τελευταία προειδοποίηση προς το πρόσωπο του Mick.

Δεν είναι μόνο το ατύχημα, όντας η δεύτερη φορά που το μονοθέσιο της Haas σπάει στα δυο (απολύτως σωστά και προβλεπόμενα) στα χέρια του Γερμανού, αλλά και το γεγονός πως ο γιός του επτάκις παγκόσμιου Michael είναι μαζί με τον Latifi οι μοναδικοί οδηγοί που βλέπουν ένα μηδενικό δίπλα από το όνομά τους στη κατάταξη του Οδηγών, με τον πρώτο όμως να μην έχει την δικαιολογία του μη ανταγωνιστικού μονοθεσίου που έχει εν μέρει ο Καναδός.

Με την πολυπόθητη – για πολλούς – μελλοντική μετακίνησή του στη Ferrari να φαίνεται ρεαλιστικά…όνειρο θερινής νυκτός πλέον, η κατάσταση δυσκολεύει επικίνδυνα για τον Mick Schumacher, ο οποίος ναι μεν μπήκε στη F1 με το σπαθί του ως πρωταθλητής στη F2 και τη F3, αλλά δεν έχει δείξει στη μέχρι τώρα παρουσία του σε αυτή κάτι εξαιρετικό.

Με τη Ferrari όπως προείπαμε να έχει τον Sainz «κλεισμένο» για τα επόμενα χρόνια και ολοένα και να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τη Alfa Romeo (μειώνοντας την επιρροή της όσον αφορά μια θέση εκεί), ο νεαρός Γερμανός μάλλον ξέρει πως άμα αποχωρήσει από τη Haas, δύσκολα θα βρει κάποια άλλη θέση στο grid. Προσθέστε και το φυσικό μεν, μεγάλο δε βάρος που κουβαλάει το επώνυμο Schumacher, και καταλαβαίνετε πως η θέση του είναι πλέον αρκετά επισφαλής…

Γιώργος Τσιάκαλος

Η πρώτη του ανάμνηση από Formula 1 είναι να ρωτάει το 2003 αποσβολωμένος τον πατέρα του γιατί ο Barrichello δεν πήρε το πρωτάθλημα αν και κέρδισε στον τελευταίο αγώνα - και μετά από κάποιες αναγκαίες εξηγήσεις μετά, άρχισε το κόλλημα... Θα τον βρείτε να ποστάρει μεγάλα και δυσανάγνωστα κείμενα στο f1racingnews.gr και να (προσπαθεί να) ταλαιπωρεί κόσμο στο twitter.

F1RACINGNEWS