Εις το όνομα του πατρός

Πρωτοπόρος στο πρωτάθλημα της Formula 2, σε πολύ καλή ηλικία, υποστηριζόμενος από την Ferrari και με ένα επώνυμο παγκοσμίου εμβέλειας: ο Mick Schumacher φαίνεται να έχει στρωμένο τον δρόμο προς την F1, αλλά το τελευταίο στοιχείο είναι ταυτόχρονα ευχή και κατάρα…

Κάτι εσφαλμένες προσδοκίες

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα αλλά από το πιο βασικό: ο Mick Schumacher δεν (not, non, nein, nyet) είναι ο πατέρας του. Τόσο εξαιτίας της φυσικής τάξης των πραγμάτων, αφού είναι φύσει αδύνατον δυο πιλότοι σε τελείως διαφορετικές εποχές να έχουν πολλές ομοιότητες, αλλά και από το γεγονός πως άμα είχε το ταλέντο του πατέρα του (ο οποίος είχε μαρκαριστεί ήδη από πολλές ομάδες πριν μπει εν μια νυχτί στο σπορ), τότε πολύ απλά θα βρισκόταν ήδη στο grid.


Οι πόντοι στην superlicence δεν θα αποτελούσαν εμπόδιο: μπορεί να υπήρξαν αλλαγές το 2017 προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα Verstappen (ο οποίος οδήγησε μονοθέσιο F1 στα…17 του, πριν καν πάρει συμβατικό δίπλωμα οδήγησης!), αλλά και πάλι πληρούσε από πέρσι κιόλας τις προϋποθέσεις για την ενδεχόμενη μετακίνηση του.


Εμπόδιο δεν θα αποτελούσε ούτε η έλλειψη θέσεων: σε αυτό το grid 2 ταχυτήτων, οι μεγάλες ομάδες ουσιαστικά ελέγχουν (και) τις θέσεις των πελατειακών τους, με την Ferrari να έχει βάλει λ.χ. τους Kimi και Giovinazzi στην Alfa Romeo και επίσης την Haas να κάνει πλέον το ίδιο.


Αντιθέτως, η πορεία του 21χρονου πλέον Mick ήταν σαφώς πιο γραμμική: από την Ιταλική F4 πήγε στην F3 και από εκεί στην F2, χωρίς να “πηδήξει” διοργανώσεις όπως λ.χ. οι Stroll και Verstappen. Ακόμα και έτσι πάντως, οι συνεχείς προβιβάσεις του σε ανώτερα πρωταθλήματα δεν ήταν σε καμία περίπτωση χαριστικές, αφού ο Γερμανός τελείωσε 2ος την χρονιά στην F4 και κέρδισε την F3 – ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι ακλόνητο φαβορί για να πάρει το στέμμα και στην F2.


Όλα τα παραπάνω φέρνουν τον Schumacher σε μια δύσκολη θέση, παρά το ταλέντο το οποίο αδιαμφισβήτητα έχει.


Από την μια, οι επιτυχίες στο ενεργητικό του δεν είναι αμελητέες: οι μοναδικοί νεαροί οδηγοί στο τωρινό grid με παρόμοιο παλμαρέ είναι οι Charles Leclerc και George Russell, οι οποίοι έχουν πολλάκις αναφερθεί από τύπο και οπαδούς ως μελλοντικοί παγκόσμιοι πρωταθλητές.


Από την άλλη όμως, υπάρχει ακόμα και σήμερα μια μεγάλη μερίδα φίλων του σπορ οι οποίοι (σε μεγάλο βαθμό καθρεφτίζοντας πάνω του την όποια εικόνα είχαν για τον πατέρα του) θεωρούν την άνοδο του στην Formula 1 “πλήρως βυσματική” όπως λέμε στην ελληνική πραγματικότητα, προφανώς τονίζοντας το επώνυμο του και τους χορηγούς που έρχονται από πίσω ως τους κύριους λόγους του ερχομού του στο σπορ.


Η αλήθεια, όπως πάντα, είναι κάπου στην μέση. Ναι, το επώνυμο του Mick είναι βαρύνουσας σημασίας σε οποιαδήποτε σύγκριση γίνει μεταξύ ευέλπιδων οδηγών, μιλώντας πάντα για το συνολικό “πακέτο” που πρέπει να έχει ένας οδηγός την σήμερον ημέρα εντός και εκτός πίστας. Από την άλλη όμως, οι επιτυχίες του δεν είναι τυχαίες, και είναι άδικο για τον ίδιο να παραμεληθούν προς χάρην του βάρους που φέρει το επίθετο Schumacher.


Τι πάει να πει αυτό; Πάει να πει πως σε περίπτωση που χρειαζόταν να γίνει επιλογή μεταξύ των ευέλπιδων οδηγών της Ferrari Driver Academy (Ilott, Schwartzman) για μια θέση στο σπορ, οι εμπορικές προοπτικές του Mick πολύ πιθανό να του έδιναν το πάνω χέρι – άλλο αν η πιθανή κατάκτηση του τίτλου της F2 απαγορεύσει την περαιτέρω συμμετοχή του εκεί.

Το βάρος και οι χορηγοί


Μιας και πιάσαμε το τελευταίο, ας δούμε τι δήλωνε ο επτάκις παγκόσμιος πατέρας του κάπου στις αρχές του αιώνα μας, όταν δέχτηκε μια ερώτηση σχετικά με την ενδεχόμενη είσοδο του γιού του στο σπορ…


Θα προσπαθούσα να τον ωθήσω σε κάνα…γήπεδο γκόλφ, επειδή έχω δει τόσο με τους (Jacques) Villeneuve και (Damon) Hill όσο και με τον αδερφό μου Ralf πόσο βαρύ μπορεί να είναι ένα όνομα, και δεν θα ήθελα να συγκρίνεται συνεχώς μαζί μου και να μην μπορεί να γράψει την δικιά του ιστορία.”


Ας μην γελιόμαστε – από την στιγμή που το MSC επανεμφανιστεί στο αριστερό μέρος της οθόνης ενός GP, θα έχει ξεκινήσει η σύγκριση με το τι έκανε ο πατέρας του, είτε στην ίδια ηλικία είτε γενικά στην καριέρα του. Το έργο έχει ξαναπαιχτεί πολλές φορές για να μην γίνει τώρα.


Εξυπακούεται βέβαια πως δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά στο πόσο άδικο θα είναι το οποιοδήποτε επιπλέον βάρος υπάρξει στους ώμους του Mick…Betsch, όπως έτρεχε στις απαρχές της καριέρας του προκειμένου να αποφύγει τα φώτα της δημοσιότητας. Δυστυχώς για εκείνον όμως, δεν υπάρχει επιλογή, αφού όπως είπαμε πιο πάνω, πολλοί επεκτείνουν την άποψη τους για τον πατέρα του στο πρόσωπο του, οδηγώντας (και) σε στιγμές απείρου κάλλους σε κοινωνικά μέσα όπου κάτω από αναρτήσεις για τον Mick, αναφέρονται σχόλια για…την Jerez και την Αδελαΐδα – και προφανώς δεν χρειάζεται να εξηγηθεί πόσο παράλογο είναι να επηρεάζεται η γνώμη κάποιου για ένα πρόσωπο βάσει γεγονότων που έγιναν πριν καν γεννηθεί αυτό.


Οι λάθος προσδοκίες μπορούν να μεταφραστούν και προς την άλλη κατεύθυνση: αυτή της λατρείας και της προσδοκίας για επιτυχίες εφάμιλλες του Michael – ή στο ελάχιστο δυνατό κατ’ αυτούς, που είναι η θέση στην Ferrari.


Το παραπάνω είναι επίσης άδικο για τον Mick: είναι αδύνατο να προεξοφληθεί η πορεία οποιοδήποτε οδηγού στο πανηγύρι που είναι η Formula 1, αφού κανείς δεν έχει συμβόλαιο με την επιτυχία. Κανένας δεν του διασφαλίζει πως επειδή έχει το γνωστό επώνυμο και μια υγιή βάση χορηγών πίσω του, η πορεία του προς το Maranello είναι σίγουρη.


Και ναι, το τελευταίο μετράει: πέρα από την Deutsche Vermögensberatung (την οποία οι περισσότεροι θα θυμούνται από τα κόκκινα καπελάκια του Schumi του πρεσβύτερου), η Under Armour σχεδιάζει να κάνει μπάσιμο μέσω του Mick στον χώρο του motorsport, μαζί με διάφορες άλλες μικρότερες επί το πλείστον γερμανικές χορηγίες.


Αυτά βέβαια δεν σημαίνουν πως ο Schumi jr. μπαίνει “με τον παρά του” στο σπορ – κοινώς paydriver – αλλά απλά πως ο ίδιος φέρνει περαιτέρω έσοδα στην Haas μέσω της θέσης του (και σε κάθε περίπτωση, ο Nikita Mazepin έχει καλύψει το όποιο χρηματικό σκέλος). Όσα χρήματα φέρει ο Γερμανός πάντως από χορηγούς, θα φαίνονται μάλλον πολύ λίγα μπροστά στην εμπορική δύναμη του ονόματος Schumacher…


…η οποία είναι τεράστια – δεν ζούμε ακόμα βέβαια στις εποχές Bernie όπου ο μικρόσωμος Βρετανός μεγιστάνας “έκοβε και έραβε” τις θέσεις στο grid ανάλογα με τα εμπορικά και προσωπικά του συμφέροντα, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως η F1 θα εκμεταλλευτεί στο έπακρο την επιστροφή του συντετμημένου MSC στο grid. Εξυπακούεται πως και η Haas θα δει την δημοτικότητα της να αυξάνεται διαμέσου του Mick, κάνοντας το deal συμφέρον για όλους τους εμπλεκόμενους.


Ας μην ξεχνάμε πως ιδιοκτήτρια της F1 είναι η Liberty Media, και οι Αμερικανοί λατρεύουν να έχουν πολλές μικρές ιστορίες-αφηγήσεις να διαδραματίζονται διαμέσου της σεζόν (τα λεγόμενα narratives), με την είσοδο του Mick να είναι κυριολεκτικά…φιλέτο – σχεδόν σίγουρα θα υπάρχει επεισόδιο Drive to Survive αφιερωμένο στην παρουσία του.


Mick…αργής καύσης


Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση λέει ο θυμόσοφος λαός μας, και μπορούμε να δούμε πως οι εμφανίσεις του Mick Schumacher στην F3 και στην F2 έχουν ένα κοινό: την αργή προσαρμογή.


Και στις δύο διοργανώσεις η πρώτη του χρονιά ήταν εν πολλοίς αναγνωριστική, με την απόδοση του να κυμαίνεται σε μέτρια επίπεδα και τον ίδιο να προσπαθεί να κατανοήσει τα ελαστικά και τα διαφορετικά μονοθέσια.


Συνεπώς, δεν θα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας να συμβεί κάτι τέτοιο και στην πρώτη του χρονιά στην F1, ειδικά από την στιγμή που θα βρίσκεται σε μια μικρομεσαία ομάδα όπως η Haas. Ούτως ή άλλως η πλειοψηφία των rookies θέλει ένα διάστημα προσαρμογής, αλλά όπως είδαμε και πιο πάνω, οι προσδοκίες είναι ανεξήγητα μεγάλες…

…αν και εδώ πέρα μπορεί να βρει κάποιος ένα θετικό σε αυτές: ακόμα και αν η rookie χρονιά του Γερμανού είναι κακή, η F1 θα θελήσει για ευνόητους λόγους να κάνει υπομονή με τον νεαρό – τέτοια εμπορικά κεφάλαια δεν βρίσκονται κάθε μέρα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει το ίδιο και για τους οπαδούς, οι οποίοι θα περιμένουν πολλά σε μικρό χρονικό διάστημα, σε σημείο που από τους πρώτους αγώνες θα έχουν προεξοφλήσει την πορεία του.

Το τελευταίο συμβαίνει λίγο πολύ για όλους βέβαια, αλλά όπως είδαμε και πιο πάνω με τον Mick όλα αυτά μεγαλώνουν επικίνδυνα, ακόμα και αν το 2021 είναι η καλύτερη χρονιά για να “πεταχτεί” ως άτυπη προπόνηση – με το 2022 και τις κολοσσιαίες αλλαγές να είναι προ των πυλών.


Κλείνοντας, τι μπορούμε να περιμένουμε από τον Mick Schumacher; Το να κάνει μια καριέρα εφάμιλλη του πατέρα του είναι σίγουρα ουτοπικό – και εξυπακούεται άδικο για τον ίδιο – αλλά έχει όλα τα φόντα για να γίνει ένας οδηγός ο οποίος θα κάνει μια μακρά καριέρα στην Formula 1 ανεξάρτητα από την ικανότητα των χορηγών του.


Και αυτό, άμα συνυπολογίσουμε το βάρος του ονόματος που ο ίδιος κουβαλάει αλλά σίγουρα δεν διάλεξε, είναι επιτυχία από μόνο του…

+Μερικά λόγια για την κατάσταση Mercedes-Russell: δεν αποτελεί τίποτε άλλο από ντροπή για την ιστορία της Williams, αφού “κλειδώνει” και με το παραπάνω την κατάσταση της στο grid ως πελάτισσα της Mercedes. Πραγματικά, πως αλλιώς μπορεί να περιγραφεί η απόφαση να δοθεί ο Russell (ναι μεν δανεικός από την Merc, αλλά ο #1 οδηγός της) σε έναν αγώνα ο οποίος θεωρητικά, όντας “περίπου οβάλ”, αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία όχι μόνο για βαθμολόγηση, αλλά και για να ξεπεράσει πιθανώς την Haas και…απιθάνως την Alfa Romeo – και να πάρει δεκάδες εκατομμύρια παραπάνω στο prize money;

Από εκεί και πέρα, τόσο και για τον ισχυρό της υπόθεσης αλλά και για την πέτρα του σκανδάλου, η παραπάνω αποτελεί μια win win κατάσταση, αφού όχι μόνο θα “τεστάρει” τον Russell στο δικό της μονοθέσιο και σε συνθήκες πίεσης (συγκριτικά με το “βρέξει-χιονίσει τελευταία” κλίμα στην Williams), αλλά θα δώσει και στον οδηγό της μπόλικη δημοσιότητα – και ας μην ξεχνάμε πως ο George είναι τεράστιο darling των πανίσχυρων βρετανικών media…

Γιώργος Τσιάκαλος

Η πρώτη του ανάμνηση από Formula 1 είναι να ρωτάει το 2003 αποσβολωμένος τον πατέρα του γιατί ο Barrichello δεν πήρε το πρωτάθλημα αν και κέρδισε στον τελευταίο αγώνα - και μετά από κάποιες αναγκαίες εξηγήσεις μετά, άρχισε το κόλλημα... Θα τον βρείτε να ποστάρει μεγάλα και δυσανάγνωστα κείμενα στο f1racingnews.gr και να (προσπαθεί να) ταλαιπωρεί κόσμο στο twitter.

F1RACINGNEWS