Michele Alboreto 1956-2001

Στις 23 Δεκεμβρίου το 1956 γεννήθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας ο Michele Alboreto.

Πριν κάνει ντεμπούτο στον μαγικό κόσμο της F1 το 1979 ο Michele Alboreto βγήκε 2ος στο πρωτάθλημα της Ιταλικής F3 αγωνιζόμενος με τις March Toyota και March Alfa Romeo πίσω από τον Piercarlo Ghinzani 1980.

Προχώρησε και κέρδισε το πρωτάθλημα F3(European F3) με την March 803 Alfa Romeo,με αντίπαλο έναν επίσης μελλοντικό οδηγό της F1 και αντίπαλο του στις πίστες τα επόμενα χρόνια Thierry Boutsen.

Το ντεμπούτο του στην F1 ήρθε το 1981 με την Tyrrel.

Μετά την μη βαθμολογούμενη πρώτη σεζόν του το 1982 ανεβαίνει  για πρώτη φορά στο βάθρο στο GP του San Marino. Ενώ πήρε την πρώτη του νίκη στο Αμερικανικό GP στην πίστα του Las Vegas τελειώνοντας την σεζόν στην 8η θέση με 25 βαθμούς.

Το 1983 με την ίδια ομάδα κέρδισε ξανά στο Αμερικανικό GP αυτή την φορά στην πίστα του Detroit.

Tο τέλος του πρωταθλήματος τον βρήκε 12ο με 10 βαθμούς.

Michele Alboreto
Το 1984 ήρθε η μεγάλη ευκαιρία  της καριέρας του.

Στην ομάδα που όλοι οι Ιταλοί θέλουν να οδηγήσουν(και όχι μόνο) με την διαφορά ότι ο Enzo Ferrari δεν συνήθιζε να προσλαμβάνει Ιταλούς οδηγούς προς αποφυγή κριτικής από τον Ιταλικό Τύπο.

Όμως ο γέρο Enzo έκανε την εξαίρεση λέγοντας γι αυτόν:

” Είναι γρήγορος και έχει ωραίο στιλ,οδηγηγεί τόσο σωστά και κάνει τόσο λίγα λάθη. Μου θυμίζει τον Wolfgang Von Trips τόσο στο οδηγικό στιλ όσο και στο μορφωτικό του επίπεδο. “

Όμως η Ferrari είχε ήδη μπει στην μακροχρόνια κρίση στην οποία βγήκε το 1999.

Έτσι λοιπόν με τον Alboreto στα κόκκινα  η πρώτη του νίκη δεν άργησε να έρθει. Κέρδισε μόλις στον 3ο του αγώνα στο Βελγικό GP(Zolder).

Η σεζόν εκείνη τελείωσε με τον Alboreto 4ο στο πρωτάθλημα με 30.5 βαθμούς και άλλες 3 παρουσίες στο βάθρο ως 2ος στα GP Ιταλίας και Γερμανίας και 3ος στο GP της  Αυστρίας.

Michele Alboreto

Το 1985 ήταν η καλύτερη του σεζόν της καριέρας του.

Κέρδισε 2 αγώνες σε Καναδά και Γερμανία. Η απίστευτη σταθερότητα του μετά και την νίκη του στο Γερμανικό GP τον έφερε 1ο στο πρωτάθλημα με 46 βαθμούς έναντι 41 του αντιπάλου του Alain Prost.

Στην συνέχεια όλα πήγαν στραβά για τον ίδιο στον τομέα της αξιοπιστίας  εγκαταλείποντας στους 5 από τους 7 επόμενους αγώνες. Έτσι το πρωτάθλημα τελείωσε με τον Alain Prost 1ο με 73 βαθμούς έναντι 53ων βαθμών του Michele Alboreto.

Michele Alboreto

Η σεζον του 1986 δεν πήγε καλά τόσο για τον Alboreto όσο και για την Ferrari.

Δεν κατάφεραν να κερδίσουν ούτε έναν αγώνα αγώνα.

Έτσι με καλύτερη διάκριση μια 2η θέση στο GP της Αυστρίας το τέλος του πρωταθλήματος τον βρήκε στην 9η θέση με 14 βαθμούς.

Η σεζόν του 1987 ήταν καλύτερη για την Ferrari όχι τόσο όμως για τον Alboreto.

Ο Ιταλός  δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει τον ρυθμό του νεότερου του Gerhard Berger με τον Αυστριακό να κάνει 2 νίκες και τον Michele να τον πλαισιώνει στο 1-2 της Ferrari  στο Αυστραλιανό GP  στην πίστα της Αδελαΐδας. Το τέλος του πρωταθλήματος τον βρήκε στην 7η θέση με 17 βαθμούς

Το 1988 πάνω κάτω στο ίδιο μήκος κύματος για τον Ιταλό στην 5η του σεζόν με την Ferrari  και την Mclaren ανίκητη.

Η μόνη φορά που απέσπασε νίκη μια ομάδα ήταν στο Ιταλικό GP λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Enzo Ferrari.

Με τις Mclaren να μην τερματίζουν τον αγώνα  και τις Ferrari να κάνουν το 1-2 με τον Gerhard Berger πρώτο και τον Michele Alboreto δεύτερο.

Ενώ στα μέσα της σεζόν ο Nigel Mansell ανακοινώθηκε ότι θα αντικαταστούσε τον Ιταλό

Το τέλος της σεζόν τον βρήκε στην 5η θέση στο πρωτάθλημα οδηγών με 24 βαθμούς.

Michele Alboreto
Έτσι το 1989 η καλύτερη επιλογή του ήταν η ομάδα που τον ανέδειξε στην F1 η Tyrrell.

Αλλά η παραμονή του στην ομάδα αν και ο ίδιος έφερε καλά αποτελέσματα για την ομάδα συμπεριλαμβανομένου της 3η θέσης του Μεξικάνικου GP δεν θα κρατούσε λόγω διαφωνίας με τον βασικό χορηγό του Alboreto την Marlboro με την Tyrrell για τον νέο χορηγό  της ομάδας την Camel…

Michele Alboreto

Έτσι για τον ιταλό στα μέσα της σεζόν η καλύτερη επιλογή ήταν η μη ανταγωνιστική  Larrousse.

Η σεζόν του τέλειωσε μόνο με τους 6  βαθμούς που κατέκτησε με την Tyrrell συμπεριλαμβανομένου της 3ης θέσης στο GP Μεξικού το οποίο θα ήταν το τελευταίο βάθρο στην καριέρα του στην F1.

Δυστυχώς για τον ίδιο ο βασικός χορηγός του Marlboro ανακοίνωσε την λήξη της συνεργασίας του και αυτό ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του Alboreto.

Θα συνεχίσει να αγωνίζεται με μη ανταγωνιστικά μονοθέσια μέχρι το τέλος της καριέρας του το 1994.

Michele Alboreto

Το 1990-1991

Με την νέα του ομάδα την Footwork  δεν κατόρθωσε να βαθμολογηθεί και τις 2 σεζόν.

Αρκέστηκε απλά στο να τερματίζει αγώνες εκτός βαθμών και αρκετές φορές να μην εκκινήσει αγώνα.

Το 1992 η Footwork βελτίωσε αισθητά το μονοθέσιο της συγκριτικά με τις 2 προηγούμενες σεζόν.

Ο Alboreto τερμάτισε στους βαθμούς 4 φορές 2 ως 5ος και 2 ως 6ος.

Michele Alboreto
Το 1993 η νέα του ομάδα ήταν η Scuderia-italia.

Με κινητήρα Ferrari τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά φτωχά με τον ίδιο να αποχωρεί από την ομάδα 2 αγώνες πριν το τέλος της σεζόν.

Michele Alboreto

Το 1994 ήταν η τελευταία σεζόν της 13χρονης καριέρας του στην F1.

Τελευταία του ομάδα η επίσης μη ανταγωνιστική  Minardi με την οποία πήρε 1 μόλις βαθμό στο GP του Monaco.

Michele Alboreto

Τελευταίος του αγώνας στην F1 ήταν το Αυστραλιανό GP στην πίστα της Αδελαΐδας.

Εγκαταλείποντας στο 69ο γύρο,12 γύρους πριν το τέλος του αγώνα.

Το πάθος του για τους αγώνες δεν σταμάτησε εκεί,βρήκε “καταφύγιο”

Καθώς το 1995 αγωνίστηκε στο D.T.M. Το 1996-1997 δοκίμασε την τύχη του στις Αμερικανικές πίστες στην κατηγορία Indy Racing League ανεβαίνοντας μια φορά στο βάθρο ενώ συμμετείχε και στον θρυλικό αγώνα του Indianapolis.

Την σεζόν του 1997 νίκησε τον θρυλικό 24ωρο αγώνα  του Le Mans μαζί με τους συμπαίκτες του Tom Kristensen και Stefan Johansson μοιραζόμενοι το αγωνιστικό της Joest Racing Porsche.

Michele Alboreto

 Mε τον Σουηδό Stefan Johansson υπήρξαν συμπαίκτες και  την περίοδο 1985,1986 στην  Ferrari όπως  και το 1991 με την Footwork.

Από το 1999 μέχρι το 2001 συμμετείχε αποσπασματικά με την Audi R8  στην σειρά αγώνος αντοχής American Le Mans  series

Μέσα σε 5 συμμετοχές ανέβηκε συνολικά 4 φορές στο βάθρο κερδίζοντας 2 αγώνες αυτούς  του “petit” Le Mans

Και τις 12 του Sebring

Αξίζει να πούμε πως το κράνος του Ιταλού ήταν αφιερωμένο στα χρώματα αυτού του Σουηδού θρύλου Ronnie Peterson.

Michele Alboreto
Το κράνος του Michele Alboreto
Ronnie Peterson
Το κράνος του Ronnie Peterson 


Ο Michele Alboreto έφυγε στα 44 του χρόνια.

Μετά από ατύχημα με περισσότερα από 300 km/h δοκιμάζοντας την Audi R8 στην Γερμανική πίστα του Lausitzring.


Άφησε πίσω την  σύζυγο του Nadia  και τις  2 κόρες τους την Noemi και Alice….

Διαβάστε όλα τα νέα της Formula 1 εδώ, ενώ πλέον μπορείτε να μας βρείτε στο InstagramYouTube και Twitter.

F1RACINGNEWS