Fernando Alonso – Το μέγεθος ενός Θρύλου

Ο Fernando Alonso θα βρεθεί το 2021 ξανά στο grid, δίπλα στον Esteban Ocon. O Ισπανός είναι πιλότος που σίγουρα προκαλεί την αντίδραση του φίλαθλου κόσμου, θετική ή όχι. Τι έκανε, όμως, τον Fernando Alonso να ξεχωρίσει από τα πρώτα στάδια της καριέρας του; Ποιά είναι η πορεία αυτού του πιλότου μέχρι σήμερα;
Alonso

Ο Fernando Alonso είναι ένας πιλότος που δεν περνάει απαρατήρητος στον μέσο φίλαθλο της F1. Σπάνια, δηλαδή, θα βρεθεί φίλαθλος που να είναι “χλιαρός” ή “αδιάφορος” απέναντί του. Γιατί, όμως ο Ισπανός έχει καταφέρει να διχάσει έτσι τον φίλαθλο κόσμο, ίσως όσο κανένας άλλος πιλότος στο παρελθόν;

Η πολλά υποσχόμενη καριέρα του Fernando Alonso ξεκίνησε με την Minardi. Ωστόσο, το μη ανταγωνιστικό μονοθέσιο της ομάδας δεν στάθηκε ικανό να κρατήσει τον Fernando Alonso πίσω.

Μετά από 17 χρόνια καριέρας (μέχρι σήμερα) ο Fernando Alonso έχει να δείξει 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 2005 και 2006 κερδισμένα από τους Kimi Raikkonen και Michael Schumacher αντίστοιχα, 32 νίκες, 97 βάθρα και 22 Pole Position.

Η “φτωχή στατιστική συγκομιδή” του Fernando Alonso είναι απόροια πολλών παραγόντων που σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει τις οδηγικές του αρετές, οι οποίες είναι:

Εκκινίσεις: Οι εκκινίσεις του Fernando Alonso είναι πραγματικά κάτι το μοναδικό. Είναι, αν όχι οι καλύτερες και πιο σταθερές στην ιστορία του σπορ, σίγουρα από τις καλύτερες. Βαλένθια 2012, Ουγγαρία 2006 και σχεδόν κάθε αγώνας του Fernando Alonso είναι τρανά παραδείγματα της θρυλικού επιπέδου ικανότητάς του να εκκινεί αγώνες

Προσαρμοστικότητα: Είτε το μονοθέσιο είναι στα μέτρα του (Renault R26 2006), είτε εντελώς διαφορετικά στημένο (McLaren 2007), ο Fernando Alonso πάντα θα μπορέσει να προσαρμόσει το στυλ του στο μονοθέσιο, ώστε να φέρει αποτέλεσμα. Μεγάλο παράδειγμα του ακριβώς αντίθετου είναι ο Sebastian Vettel που δείχνει να μην μπορεί να προσαρμοστεί σε μονοθέσια που δεν είναι για εκείνον

Ρυθμός: Είναι γεγονός πως ο ρυθμός αγώνα του Ισπανού είναι υποδειγματικός. Ανεξαρτήτως καταστάσεων, έχει δείξει οτί μπορεί να πιέσει και να αφήσει πίσω του τον οποιονδήποτε. Η Ουγγαρία 2003, όπου έριξε γύρο στον Michael Schumacher, ή η Μοντσα το 2010 είναι τρανταχτα παραδείγματα επιβεβαίωσης του παραπάνω, χωρίς ωστόσο να είναι τα μόνα

Βροχή: Οι αγώνες του Ισπανού στην βροχή και η απόδοση του εκεί είναι πραγματικά μοναδικές και απαράμιλλες. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στα: Ουγγαρία 2006, Nurburgring 2007, Hockenheim 2012 ή ακόμα και Silverstone 2008 εκεί όπου παρακολουθήσαμε το masterclass ενός έταιρου rainmaster, Lewis Hamilton, για να επιβεβαιωθούν οι ικανότητες του Ισπανού στο νερό.

Φυσικά, οι αγώνες σε: Καναδά 2011 ή Ιαπωνία 2007 δεν τιμούν ιδιαίτερα τον Ισπανό.
Alonso

Προσπεράσματα: Υπάρχει κενό; Ο Fernando Alonso, ήταν πάντα έτοιμος να το εκμεταλλευτεί. Ο Ισπανός είναι από τους λίγους πιλότους στο κορυφαίο επίπεδο που είναι ικανοί να προσπεράσουν όπουδήποτε, όποιονδήποτε και από οπουδήποτε (εσωτερική ή εξωτερική ειδικότερα), ακόμα και σε σημεία που η πίστα δεν ενδείκνυται για προσπεράσματα. Ξανά η Ουγγαρία 2006 είναι ταιριαστό παράδειγμα, όπως φυσικά και η Ιαπωνία 2005 εκεί όπου ο Fernando Alonso μας χάρισε ένα συμβολικό και ίσως και ένα από τα πιο όμορφα προσπεράσματα στην ιστορία της F1.

*Ο Vitaly Petrov θα αναφερθεί παρακάτω.

Άμυνα: Όσο καλός είναι στην επίθεση, άλλο τόσο καλός είναι και στην άμυνα. Ιμολα 2005, εκεί όπου με πληγωμένο κινητήρα μειωμένης απόδοσης κατάφερε να κρατήσει για 10 γύρους πίσω του τον Michael Schumacher, Σιγκαπούρη 2010, όπου κράτησε πίσω του την καλύτερη Red Bull του Sebastian Vettel για ολόκληρο τον αγώνα και δίνοντας τον κοντινότερο τερματισμό στην πίστα μέχρι σήμερα (0.2 από τον δεύτερο), Μονακό 2016, όπου σημειωτέον κράτησε πίσω του τον πρωταθλητή εκείνης της χρονιάς, είναι κι αυτοί μερικοί από τους πολλούς αγώνες που επιβεβαιώνουν τις αμυντικές ικανότητες του Ισπανού.

Επίσης στην Σιγκαπούρη Fernando Alonso έκανε το μοναδικό Grand Slam της καριέρας του. Pole Position, Lead every lap, fastest lap, win. Αυτά ήρθαν μετά από υποδειγματική άμυνα στον Sebastian Vettel που πίεζε λυσσασμένα τον Fernando Alonso με την ανώτερη Red Bull του.

Προσαρμοστικότητα στις καταστάσεις: O Fernando Alonso είναι πάντα έτοιμος να αποδώσει τα μέγιστα όποια κι αν είναι η κατάσταση. Είτε χρειάζεται να κάνει διαχείριση ελαστικών (Ουγγαρια 2014) είτε χρειάζεται να πιέσει όσο μπορεί (Σιγκαπούρη 2009).

Μηδαμινά λάθη: Το οδηγικό λάθος είναι κάτι που λείπει, ή έστω είναι περιορισμένο, στο ρεπερτόριο του Fernando Alonso. Έχουμε δει σε καταστάσεις ασφυκτικής πίεσης να μην υποπέφτει σε λάθη όπως η Σιγκαπούρη το 2010, Μοντσα 2010, Ουγγαρία 2014, Ιμολα 2005 έρχονται να επιβεβαιώσουν.

Never give up attitude: Ένα πράγμα που χαρακτηρίζει τον Ισπανό, κάτι που ελάχιστοι στην ιστορία του αθλήματος είχαν έμφυτο στο DNA τους. Να παλεύει για κάθε βαθμό, να μην εγκαταλείπει, όσες αναποδιές κι αν υπάρχουν. Ένα χαρακτηριστικό που όπως έχω εξηγήσει, λείπει από τον Lewis Hamilton. Κάθε αγώνας του από το 2015 και μετά είναι απόδειξη αυτού, με τον Fernando Alonso να κυνηγάει βαθμούς, επειδή έτσι προστάζει το ένστικτό του.

Ο αγώνας στο Μπακού το 2018 είναι η επιτομή του να οδηγάς μάταια, δίνοντας τα πάντα σου, απλά για να φέρεις βαθμούς στην ομάδα.
Χαρακτηριστικό, επίσης, στον τελευταίο του αγώνα όταν ήταν στην 11η θέση και του ζητήθηκε να πάρει τον 1 βαθμό για τον μηχανικό του, ο Fernando Alonso, ξέροντας ότι δεν είχε πρακτικό νόημα, παρόλαυτα πίεσε για να “κάνει το χατήρι στον μηχανικό του”, κάνοντας ταχύτερο sector 2.
Και αφήσαμε το καλύτερο για το τέλος

Αυτό που κάνει τον Fernando Alonso μοναδικό πιλότο, αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει από τους κορυφαίους. Όχι απαραίτητα να θεωρείται καλύτερος, αλλά μοναδικός με τον τρόπο του. Η ικανότητά του να βγάζει ένα 10-30% παραπάνω από το μονοθέσιο.

Ναι, είναι μοναδικός σε αυτό, κάτι το οποίο κανείς δεν μπορεί να του το αρνηθεί. Κάτι στο οποίο κανείς δεν μπορεί να τον πλησιάσει. Στην βροχή μπορεί να είναι καλύτερος ο Hamilton, στην διαχείριση ελαστικών μπορεί να είναι καλύτερος ο Vettel.

Ο Fernando Alonso, όμως, είναι σε μια κατηγορία μόνος του όταν πρόκειται για το performance squeeze. Σχεδόν κάθε του χρονιά από το 2008 και μετά μπορεί να επιβεβαιώσει. Χαρακτηριστικό είναι ότι με εμφανώς υποδεέστερο μονοθέσιο κατάφερε να βάλει δύσκολα στο διαστημικό δίδυμο Vettel – Red Bull για 2 χρονιές.

Ως πιλότος, όμως, ο Fernando Alonso έχει και αυτός τα αδύναμα σημεία του:

Κατατακτήριες: Η αλήθεια είναι ότι ο Fernando Alonso δεν είναι κακός στον 1 γύρο. Σίγουρα όμως δεν είναι στα επίπεδα των Lewis Hamilton, Ayrton Senna, Michael Schumacher ή Sebastian Vettel. Σίγουρα η απόδωση στις κατατακτήριες είναι κάτι στο οποίο θα έπρεπε να είναι αισθητά βελτιωμένος ο Ισπανός.

Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι ο Fernando Alonso είναι ο μόνος πιλότος στην ιστορία που έχει νικήσει με τέλειο σκορ τον ομόσταυλό του σε μια χρονιά και μάλιστα 2 φορες. 21-0 τον Stoffel Vandoorne και 18-0 τον Nelson Piquet Jr. Αυτό είναι μια ακόμα επιβεβαίωση ότι τα στατιστικά δεν πρέπει να είναι μέτρο σύγκρισης μεταξύ οδηγών. Ειδικά κορυφαίων και διαφορετικών εποχών.

Νεύρα όταν η ομάδα του δεν κάνει κάτι αυτονόητο με βάση την λογική του:

“Im faster than Fisi, WHAT MORE DO I HAVE TO DO”, Καναδάς 2005 ή “It’s clear it’s clear but the Renault is getting away”, Αυστραλία 2010. Οι δύο περιπτώσεις μοιάζουν αρκετά.

Και στις δύο περιπτώσεις ο Fernando Alonso βρισκόταν πίσω από τον εκάστοτε ομόσταυλό του, με τον κοντινό ανταγωνιστή του πρωταθλήματος να πλησιάζει και τον Fernando Alonso να είναι ταχύτερος από τον συμπαίκτη του.

Θα περίμενε κανείς από τις εκάστοτε ομάδες να δώσουν εντολή στους “νούμερο 2” ώστε να μπορέσει ο Fernando Alonso να εκμεταλλευτεί τον ρυθμό του και να ξεφύγει από τους ανταγωνιστές χωρίς να “κάψει” τα ελαστικά του.

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δεν έπρεπε καν ο Fernando Alonso να φτάσει στο σημείο να ωρίεται στην ομάδα του να κάνει κάτι αυτονόητο. Ωστόσο, ως Fernando Alonso αυτά τα “νεύρα” είναι που στον Καναδά στοίχησαν το DNF, καθώς από δικό του λάθος, λόγω μη καθαρού μυαλού, χτύπησε την πίσω δεξιά ρόδα.

Από την άλλη, όταν η ομάδα κάνει το αυτονόητο, έχουμε τα “Fernando is faster than you”……

Όπως προείπα και σε προηγούμενο άρθρο, οδηγοί τέτοιου βεληνεκούς δεν είναι για να κάθονται δεύτεροι. Όχι λόγω κόμπλεξ, απλώς επειδή σκέφτονται 5 γύρους μπροστά, ξέρουν που πρέπει να είναι. Πολύ απλά είναι καλύτεροι από τα “νούμερο 2”, αξίζουν και είναι φτιαγμένοι για παραπάνω.

Θα τους συντρίψω όλους, ομόσταυλους και μη:

Ίδια νοοτροπία με κάθε κορυφαίο οδηγό πλην ελαχίστων εξαιρέσαιων. Lewis Hamilton, Michael Schumacher, Sebastian Vettel όλοι τους έκαναν επίδειξη δύναμης στους ομόσταυλούς τους, όποτε μπορούσαν. Ωστόσο αυτό δεν παύει να είναι κάτι που δημιουργεί αρνητικό κλίμα για τους ομόσταυλους μέσα στην ομάδα.

Alonso
Ο χαρακτήρας του “el nano”

“Ιδιαίτερος” χαρακτήρας: Ο λόγος, λοιπόν, για τον οποίο, ο Fernando Alonso δεν είναι αρεστός καθολικά είναι ο χαρακτήρας του. Και ο Schumacher είχε “haters”, λόγω της κακής του σχέσης με το “ευ αγωνίζεσθαι”, άλλα και του γενικού χαρακτήρα του, όπως και πολλοί άλλοι.

Γιατί, άρα, γίνεται τόσος θόρυβος με έναν πιλότο που κυριολεκτικά ο μόνος λόγος που αναφέρει κάποιος για να μην τον συμπαθεί είναι ο χαρακτήρας του και όχι κάποιο οδηγικό κριτήριο;

Η αλήθεια είναι πως ο Fernando Alonso έχει βρεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο περίεργων καταστάσεων. Το κύριο πρόβλημα, όμως, είναι το αρνητικό κλίμα που φαίνεται να δημιουργεί στις ομάδες που πηγαίνει. Γεγονός είναι, ωστόσο, πως κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να το συμμερίζονται άνθρωποι που έχουν δουλέψει μαζί του. Τρανό παράδειγμα οι Stefano Domenicalli και Zak Brown.

Είναι γεγονός πως πιλότοι τέτοιας ποιότητας, περιμένουν και απαιτούν από τις ομάδες τους το τέλειο, όπως αποδίδουν και εκείνοι. Ο Lewis Hamilton, “τα έλεγε” στην μακλαρεν όταν του έφερε μια κακή στρατηγική με αποτέλεσμα να κάψει τα λάστιχά του. Ο Sebastian Vettel το ίδιο.

Ωστόσο, ο Fernando Alonso είναι “μετρ” στο να κρίνει αυστηρά τις ομάδες του. Όμως, είναι αντίστοιχες οι φορές που έχει καλύψει την ομάδα του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα τελευταία χρόνια με την μακλάρεν ή τα χρόνια του στην Φερραρι.

Όταν όμως του υπόσχονται πράγματα, που δεν γίνονται, εκεί το πράγμα χαλάει για τον Ισπανό πιλότο.

Η αρχική βούληση της Φερράρι το 2014 να τον κρατήσει και μετά την λήξη του συμβολαίου του (του είχε προσφέρει συμβόλαιο επέκτασης για μετά το 2016) δείχνει όχι μόνο πως ο Fernando Alonso ήταν ο πιλότος “κλειδί” για τους κόκκινους, αλλά θεωρώ, και μια αναγνώριση της ομάδας για το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης της στα ξεσπάσματα ανά καιρούς του Ισπανού (Μοντσα 2013 “είστε ηλίθιοι;”*)

Να επισημάνουμε πως το συγκεκριμένο team radio έχει αποσαφηνιστεί και από την ομάδα και τον ίδιο.

Συμπερασματικά:

Ο Fernando Alonso είναι ένας θρυλικός πιλότος άξιος να στέκεται δίπλα σε άλλους θρύλους, εν δυνάμει και μη, του αθλήματος.

Είχε την “ατυχία” να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του σε μη ανταγωνιστικά μονοθέσια. Έχασε 3 πρωταθληματα (2007,2010,2012) για βαθμούς “του ενός χεριού”.

Alonso

Με ένα μονοθέσιο που υστερούσε, στάθηκε στο ύψος του. Οδήγησε υποδειγματικά, και κράτησε την “αξιοπρέπεια” στην Scuderia Ferrari που, τότε, παρέπεε σε κάθε αγωνιστικό επίπεδο.

Κατάφερε, δηλαδή, 2 πρωταθλήματα που αναμένονταν να κατακτηθούν χαλαρά από την Red Bull, να τα παλέψει μέχρι τέλους. Έτσι, υπερέβη εαυτόν και εδραίωσε για άλλη μια φορά τον εαυτό του ως έναν οδηγό θρύλο.

Ο κανόνας της F1 θέλει τους καλύτερους να είναι στα καλύτερα μονοθέσια.
Ποιός να το περίμενε το 2001 ότι ο Fernando Alonso θα ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα αυτό.

ΥΓ: Θα μπορέσει ο Ισπανός να αναδείξει το ταλέντο του και κατά την επιστροφή του στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού;

Διαβάστε όλα τα νέα της Formula 1 εδώ, ενώ πλέον μπορείτε να μας βρείτε στο InstagramYouTubeTik TokDiscord και Twitter.

Νίκος Δαφνομήλης

Μεγάλος φίλαθλος της Formula 1 από το 2005. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον τεχνικό τομέα του αθλήματος και θαυμαστής όλων των ωραίων που έχει να προσφέρει. Μεγάλος φαν και του MotoGP. O μηχανοκίνητος αθλητισμός είναι ένας μαγικός κόσμος!

F1RACINGNEWS