Fernando Alonso: 25/09/2005: Η αρχή του Θρύλου

Στις 25 Σεπτεμβρίου, 2005, στο Βραζιλιάνικο Grand Prix, ο Fernando Alonso Diaz έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία της F1. Η τρίτη θέση στον αγώνα της Βραζιλίας, ήταν αρκετή για να τον στέψει παγκόσμιο πρωταθλητή, δίνοντας τον καλύτερο επίλογο σε μια χρονιά γεμάτη από εξαιρετικές επιδόσεις, επικές μάχες με τον Kimi Raikkonen και τον Michael Schumacher, αλλά και μια στιγμή – λάθος που ήταν το προοίμιο για τον χαρακτήρα του Ισπανού.

alonso
Οι κανονισμοί

Σε μια προσπάθεια να σταματήσει την κυριαρχεία της Ferrari, η FIA εξέδωσε καινούριους κανονισμούς για το 2005. Ένας τομέας, στον οποίο οι κανονισμοί αυτοί επέφεραν αλλαγές ήταν η κάθετη δύναμη, μέσω μετατροπών στις εμπρός και πίσω αεροτομές, ώστε να μειωθεί η κάθετη δύναμη και να μπορέσει ένα μονοθέσιο να ακολουθεί το μπροστινό.

Προσωπικά οφείλω να πω ότι ο συγκεκριμένος κανονισμός, μπορεί να δούλεψε, όμως, όχι τόσο αποτελεσματικά όσο θα περίμεναν οι ιθύνοντες της FIA. Εκτιμώ, πως η ευρηματικότητα που επέδειξαν οι ομάδες όταν δημιουργούσαν το chassis τους για να αντισταθμίσουν αυτή την απώλεια κάθετης δύναμης, ήταν ο κύριος υπαίτιος.

Ωστόσο, τα σημεία στα οποία πρέπει να σταθούμε είναι δύο:

Η υποχρεωτική χρήση ενός σετ ελαστικών για κατατακτήριες και αγώνα: Οι ομάδες ήταν υποχρεωμένες να χρησιμοποιήσουν μόνο ένα σετ για κατατακτήριες και αγώνα. Μόνο αν υπήρχε διάτρηση ή αλλαγή στις καιρικές συνθήκες (έπρεπε δηλαδή να αλλάξουν απο στεγνά σε υγρά ή το αντίθετο), επιτρεπόταν η αλλαγή.

O Kimi Raikkonen, ενώ θα μπορούσε να είχε μπει στα pits για να αλλάξει λάστιχο στο Nurburgring, σύμφωνα με τον James Allen, και να πάρει τους 6 βαθμούς της 3ης θέσης, εν τέλη εγκατέλειψε λόγω αστοχίας στην ανάρτηση.

kimi raikkonen nurburgring
Ο Kimi Raikkonen χάνει την νίκη στον τελευταίο γύρο λόγω αστοχίας στην ανάρτησή του, που προήλθε από ένα flatspot στο εμπρός δεξί ελαστικό, που προκάλεσε ο ίδιος όταν μπλόκαρε τα φρένα του 20-25 γύρους πριν το τέλος, όταν προσπάθησε να ρίξει γύρο στον Jacques Villenueve.

Μετά από αυτό το ατύχημα, FIA και ομάδες συμφώνησαν πως μια αλλαγή ελαστικών θα ήταν επιτρεπτή ανά μονοθέσιο, εφόσον υπήρχε σημαντική φθορά, ώστε να αποφευχθούν αντίστοιχα γεγονότα.

Η υποχρεωτική χρήση μίας κινητήριας μονάδας για τουλάχιστον 2 αγωνιστικά τριήμερα: Σε μια προσπάθεια να μειωθεί το κόστος για τους κατασκευαστές κινητήρων αλλά και να μην είναι τόσο επίπονος ο αγώνας για την αξιοπιστία των μονοθεσίων (μέσω αυξημένων στροφών κλπ), η FIA διέταξε τις ομάδες να χρησιμοποιούν μία κινητήρια μονάδα για 2 αγωνιστικά τριήμερα. Σε αντίθετη περίπτωση, η τιμωρία ήταν 10 place grid penalty.

Χειμερινές δοκιμές

Στις χειμερινές δοκιμές, η Renault έδειχνε η ομάδα ορόσημο. Οι Γάλλοι, με μπροστάρη τον Fernando Alonso, έδειχναν πολύ δυνατοί, ωστόσο η McLaren Mercedes δεν έδειχνε να υστερεί. Γεγονός, όμως, είναι πως η Βρετανική ομάδα έδειχνε να καταπονεί αρκετά τα μονοθέσιά της όταν οι πιλότοι της πίεζαν στο μέγιστο.

Πρωτάθλημα

Το πρωτάθλημα του 2005 τα είχε όλα. Αποκλεισμούς οδηγών (Montoya, Canada, 2005 επειδή δεν σεβάστηκε τις υποδείξεις στο pit lane και έθεσε και σε κίνδυνο τον Max Webber), προσπεράσματα, άμυνες, λάθη, ακόμα και αγώνα με 6 μονοθέσια (Αμερική, 2005) και δυστυχώς αρκετά μηχανικά σφάλματα.

Μόλις από τον πρώτο αγώνα, ο Kimi Raikkonen που δεν είχε βρει ακόμα τα “κουμπιά” του μονοθεσίου του, στόλαρε τον κινητήρα του στον γύρο σχηματισμού, με τον αγώνα του να ξεκινάει από το pit lane. Νικητής αναδείχθηκε ο Poleman, Giancarlo Fisichella με τον ομόσταυλό του, Fernando Alonso να τερματίζει 3ος. Ο Kimi Raikkonen τερμάτισε 8ος.

Φτάνοντας στο San Marino, οι Ferrari έδειχναν ικανές να πρωταγωνιστήσουν, ωστόσο, ένα λάθος του 7 φορές πρωταθλητή στις κατατακτήριες δεν τον άφησε να πάρει το μέγιστο. Στον αγώνα, ο Kimi Raikkonen είχε ανοίξει την διαφορά, αλλά στον 9ο γύρο το μονοθέσιό του παρέδωσε πνεύμα. Στα τελικά στάδια του αγώνα, οι Fernando Alonso και Michael Schumacher έδωσαν ρεσιτάλ racing. Ο Γερμανός έδειχνε να είναι ταχύτερος, ωστόσο οι εξαιρετικές αμυντικές κινήσεις του Ισπανού τον άφησαν στην 2η θέση. Αυτός είναι ένας αγώνας για τον οποίο ακόμα και σήμερα μνημονεύεται ο Ισπανός, καθώς αμυνόταν με τον κινητήρα του να αντιμετωπίζει προβλήματα και να υστερεί σε απόδοση.

Σε Ισπανία και Μονακό, ο Kimi Raikkonen πήρε δύο άνετες νίκες, δηλώνοντας παρόν και δίνοντάς μας μια γεύση για το τι μπορεί να κάνει η McLaren. To ίδιο ευελπιστούσε να κάνει και στον επόμενο αγώνα στο Ευρωπαϊκό Grand Prix Γερμανίας.

Περίπου…..

O Kimi Raikkonen βρισκόμενος στην πρωτοπορία του αγώνα, στον γύρο 30, βγήκε εκτός στο Ford chicane, αφήνωντας τον Heidfeld στην πρωτοπορία για έναν γύρο πριν αυτός μπει στα pits. Όταν βγήκε εκτός πίστας, ο Kimi Räikkönen έκανε ζημιά στο bargeboard. Από αυτό το γεγονός, ο Fernando Alonso κέρδισε 4 δευτερόλεπτα. Σα να μην έφτανε αυτό, 25 γύρους πριν το τέλος, θέλοντας να ρίξει γύρο στον Jacques Villenueve, μπλοκάρει τα φρένα του πολύ άσχημα, δημιουργώντας ένα flatspot στο εμπρός δεξί ελαστικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πάθει τερματική ζημιά η ανάρτησή του στον τελευταίο γύρο και να εκγαταλείψει τον αγώνα δίνοντας την νίκη στον Fernando Alonso. Χαρακτηριστικό δε, πως πριν εγκαταλείψει, ο Fernando Alonso του “έπαιρνε” τουλάχιστον 1 δευτερόλεπτο ανά γύρο.

Προσωπική μου εκτίμιση

O συγκεκριμένος αγώνας, είναι αρκετά συμβολικός από αρκετές απόψεις. Συνοψίζει τον Kimi Raikkonen του 2005 σε έναν αγώνα. Τι εννοώ; Έναν πιλότο, που προσπερνάει απίστευτα εύκολα, με τρομερές επιδόσεις στις κατατακτήριες, εμφανώς καλύτερες από τον Fernando Alonso, ικανό να χτίσει μεγάλες διαφορές, που όμως κάνει εύκολα λάθη, πολύ εύκολα λάθη. Το σημείο στο οποίο κρίνεται, κατά την προσωπική μου άποψη, ένα πρωτάθλημα, ή καλύτερα η διαφορά δύο πιλότων, έγγειται στο πόσο ικανοί είναι να πιέσουν στο μέγιστο, παίρνοντας το καλύτερο και κυρίως μην υποπέφτωντας σε λάθη.

Είναι γεγονός πως ο Kimi Raikkonen είχε ένα αρκετά αναξιόπιστο μηχανικό σύνολο στα χέρια του. Γεγονός, όμως, είναι, πως σε μερικές περιπτώσεις, ο ίδιος ήταν ο μόνος υπεύθυνος που έχασε νίκες και βαθμούς. 21 βαθμοί (56 βαθμοί με το σημερινό σύστημα βαθμολόγησης), δεν μπορούν να δημιουργηθούν μόνο από αξιοπιστία, ή μόνο από οδηγικά λάθη, ή μόνο από τύχη. Είναι πολυπαραγοντικό, η κακή τύχη, η κάκκιστη αξιοπιστία, αλλά και τα όποια λάθη του Kimi του στοίχησαν σε τεράστιο βαθμό.

Μέσα στο όσα ακολούθησαν στο υπόλοιπο της χρονιάς, αξιοσημείωτος είναι και ο αγώνας του Καναδά, ακριβώς μετά το Σαν Μαρίνο.

Σειρά του Fernando Alonso να κάνει λάθη

Fisichella πρώτος, Alonso δεύτερος. Αυτή η σειρά θα ήταν από μόνη της ικανή να εκνευρίσει τον Fernando Alonso, ο οποίος δεν αρέσκεται να έρχεται δεύτερος πίσω από ομόσταυλο. Σε συνδυασμό με τον επελαύνοντα JP Montoya που πλησίαζε με ταχύτητα, ο Fernando Alonso εξεράγη, φωνάζοντας στην ομάδα του να δώσει εντολή στον Ιταλό να τον αφήσει γιατί θα τους περάσει και τους δύο ο Κολομβιανός (“I’m Faster than Fisi, WHAT MORE DO I HAVE TO DO”).

Με την ομάδα να εισακούει την επιθυμία του Fernando Alonso, ο Fisichella εγκατέλειψε καθώς έχασε υδραυλική πίεση λόγω λανθασμένων αλλαγών στις ταχύτητες, πιθανότατα από την πίεση της ομάδας του να ανεβάσει ρυθμό. Ο Fernando Alonso άρχισε να πιέζει για να πάρει διαφορά από τις McLaren, ωστόσο, έχοντας χάσει την συγκέντρωσή του, πέφτει πάνω στον τοίχο, τραυματίζοντας την ανάρτησή του και εγκαταλείποντας εν τέλη τον αγώνα.

Ωστόσο, αξιοσημείωτο είναι, πως ο Ισπανός δεν υπέπεσε σε σοβαρό λάθος ξανά μέσα στη χρονιά. Ο Pat Symonds είπε “He rarely does mistakes, let’s not be so harsh with him”.

Φτάνοντας στην Βραζιλία, 25/09/2005 όπου και ο Fernando Alonso πανηγύρισε το πρώτο του πρωτάθλημα, αξίζει να αναφέρουμε πως στον αγώνα αυτό, ο Ισπανός κλείδωσε το πρωτάθλημα έχοντας ακόμα δύο αγώνες “καβάτζα” με το πρωτάθλημα κατασκευαστών να κλείνει με μια νίκη στη Κίνα.

Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω τον αγώνα στην Ιαπωνία. Κατά την προσωπική μου άποψη, ο καλύτερος αγώνας του πρωταθλήματος, και συνολικά στην καριέρα του Kimi. Ενδεικτικά να αναφέρω: Εκκίνησε 17ος και τερμάτισε 1ος, ο Fernando Alonso έκανε ένα επικό προσπέρασμα στον Michael Schumacher και ήταν ένας αγώνας όπου όλοι οι διεκδικητές εκκίνησαν κάτω από την 15η θέση.

Συμπερασματικά

Το 2005 ήταν μια χρονιά ορόσημο για την F1. Είδαμε την μάχη μεταξύ δύο μετέπειτα θρύλων – την άνοδο δύο νέων αστέρων, την πτώση ενός Θρύλου του αθλήματος, την επιτυχία της Renault ως εργοστασιακή ομάδα, καθώς και τον πόλεμο μεταξύ των προμηθευτών ελαστικών που είχε βαρέσει κόκκινο.

Όσον αφορά τις ομάδες

Η Renault έδειχνε δυνατότερη στις αρχές, ωστόσο, η McLaren έδειχνε το ταχύτερο μονοθέσιο προς το τέλος του πρωταθλήματος. Η συνέπεια της Renault, η καλύτερη διαχείριση καταστάσεων και η συνεκτικότητά της ως ομάδα ανταμοίφθηκαν, με την κάκκιστη αξιοπιστία της McLaren, αλλά και την αδυναμία της να είναι σταθερή και να έχει ένα σταθερό δίδυμο να παίζει και αυτή το ρόλο της.

Όσον αφορά τους πιλότους

Οι επικές μάχες που έδωσαν εντός πίστας οι Fernando Alonso και Kimi Raikkonen, οι νίκες, οι ήττες, είναι αρκετές για να μας δείξουν την αξία και το μέγεθός τους ως πιλότοι. Η μεγαλύτερη συνέπεια που επέδειξε, η σχεδόν αλάνθαστη χρονιά του αλλά και οι εξαιρετικές επιδόσεις και οδηγήσεις που μας χάρισε, είναι αυτά που σε συνδυασμό με την κακή αξιοπιστία του Kimi Raikkonen, έστεψαν τον Fernando Alonso πρωταθλητή στην Βραζιλία με τα γνωστά ουρλιαχτά να ακολουθούν. Η εξιλέωση για τον εκπληκτικό Kimi ήρθε το 2007, εκεί όπου περιόρισε τα λάθη του και εκμεταλλευόμενος τα εσωπαραταξιακά της McLaren στέφθηκε με την σειρά του Παγκόσμιος Πρωταθλητής.

Στις 25/09/2005 ο Fernando Alonso έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής, ο μοναδικός πρωταθλητής της Renault, ο πρωταθλητής που εκθρόνισε τον έναν και μοναδικό Michael Schumacher και έγραψε το όνομά του σε αρκετά ρεκόρ της εποχής. Ήταν η αρχή και η άνοδος ενός θρύλου, ενός θρύλου που ο χαρακτήρας του μπορεί να στάθηκε τροχοπέδη για μια πιο πετυχημένη καριέρα.

ΥΓ: Για τον πόλεμο μεταξύ των προμηθευτών ελαστικών μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Διαβάστε όλα τα νέα της Formula 1 εδώ, ενώ πλέον μπορείτε να μας βρείτε στο InstagramYoutube και Twitter

Νίκος Δαφνομήλης

Ξεκίνησα την ενασχόληση μου με τον κόσμο της Formula 1, όταν ένα κυριακάτικο μεσημέρι άκουσα τυχαία τον Πουρναράκη να σχολιάζει αγώνα στα τέλη του 2004. Αργότερα μπήκα και στον κόσμο του MotoGP που επίσης παρακολουθώ ανελλιπώς

F1RACINGNEWS