Alain Prost – Ο κύριος καθηγητής

Στο σημερινό αφιέρωμα θα αναφερθώ σε έναν από τους κορυφάιους οδηγούς στην ιστορία της Formula 1, τον θρυλικό Alain Prost. Μαζί θα δούμε βήμα βήμα την πορεία αυτής της λαμπρής καριέρας.

Ο Alain Prost γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 1955 στην κοινότητα του Lorette πολύ κοντά στην πόλη Saint-Chamond της κεντρικής Γαλλίας. Από μικρό παιδί ασχολήθηκε με αρκετά σπορ όπως την πάλη το ποδόσφαιρο και το roller-skating. Στην συνέχεια όμως τον κέρδισε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός.

Κέρδισε έναν μεγάλο αριθμό πρωταθλημάτων στα καρτ και για αυτό το λόγο ακολούθησε αυτήν την καριέρα. Το 1974 παράτησε το σχολείο για να γίνει οδηγός αγώνων. Το 1975 κατέκτησε τον τίτλο στο γαλλικό πρωτάθλημα καρτ και το έπαθλο ήταν η συμμετοχή στην Γαλλική Formula Renault. Κατέκτησε και εκεί τον τίτλο την επόμενη χρονιά παίρνοντας την νίκη σε όλους τους αγώνες πλην ενός.

Το 1977 κέρδισε τον τίτλο στην Ευρωπαική Formula Renault και μετακόμισε στην Formula 3 την επόμενη σεζόν κατακτώντας τον τίτλο και στην Γαλλική αλλά και στην Ευρωπαική Formula 3. Λόγω των εμφανίσεων του αυτ΄ών πολλές ομάδες από την Formula 1 του έκαναν πρόταση αλλά τελικώς υπέγραψε στην Μclaren για το 1980. Μάλιστα η ομάδα του πρόσεφερε την ευκαιρία να αγωνιστεί με το τρίτο μονοθέσιο στον τελευταίο αγώνα του 1979 στο Watkins Glen, αλλά εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι δε θα του προσέφερε κανένα όφελος.

Έτσι ο Prost ξεκίνησε την καριέρα του κατακτώντας την 6η θέση και έναν βαθμό στην πίστα του Buenos Aires. Κατέκτησε άλλους τέσσερις σε όλη την υπόλοιπη σεζόν τερματίζοντας στην 15η θέση. Η χρονιά όμως θεωρήθηκε απογοητευτική και παρόλο που είχε αλλά δύο χρόνια συμβόλαιο αποχώρησε για την Renault.

Για το 1981 ο ”καθηγητης” βρήκε στη Renault τον έτερο Γάλλο ,Rene Arnoux, όμως οι σχέσεις τους δεν ήταν και οι καλύτερες. Στον τρίτο αγώνα στην Αργεντινή πέτυχε το πρώτο του βάθρο. Κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην πατρίδα του στην πίστα της Dijon, ενω κατέκτησε άλλες δύο σε Ολλανδία και Ιταλία κλείνοντας τη χρονιά 5ος με 43 βαθμούς.

Ο Αlain ξεκίνησε το 1982 κερδίζοντας τους δύο πρώτους αγώνες σε Νότια Αφρική και Βραζιλία. Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη αφού κατέκτησε άλλα δύο μόλις βάθρα τερματίζοντας 4ος με 34 βαθμούς επτά λιγότερους από την προηγούμενη χρονιά. Ο Prost ταξίδεψε στην Αυστραλία το Νοέμβριο για να αγωνιστεί στο Grand Prix Calder Park Raceway, έναν αγώνα που δεν προσμετρούσε το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Με μια Formula Pacific spec Ralt RT4 πήρε την pole και κατέκτησε την νίκη βρισκόμενος στην πρώτη θέση καθ’όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ήταν η πρώτη από τις τρεις νίκες του επι Αυστραλιανού εδάφους.

Χωρίς καμία έκπληξη οι σ΄χεσεις των Prost-Arnoux έφτασαν σε αδιέξοδο με τον Arnoux να φέυγει από την ομάδα το 1983 και την θέση του να παίρνει ο Αμερικανός Eddie Cheever. O Prost κατέκτησε 4 νίκες σε Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία και Μεγάλη Βρετανία και τερμάτισε δέυτερος με 53 βαθμούς μόλις δύο πίσω από τον πρωταθλητη΄, Nelson Piquet στον τελευταίο αγώνα στη Νότια Αφρική . Ο Prost κατηγόρησε τη Renault για τον χαμένο τίτλο με τη δικαιολογία ότι δεν εξέλιξε αρκετά το μονοθέσιο κατά τη διάρκεια της σεζόν. Οι σχέσεις των δύο πλευρών καταστράφηκαν με τη Renault να τον ενημερώνει για την απόλυση του κατά τη διάρκεια της πτήσης από τη Νοτια Αφρική.

Ο Γάλλος υπέγραψε και πάλι για την Mclaren to 1984 βρίσκοντας εκεί τον Nikki Lauda καθώς επίσης τον Ron Dennis και John Barnard. Επιπλέον μετακόμισε στην Ελβετία μετά την επίθεση που δέχθηκε από τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο της Renault οι οποιοι έκαψαν το σπίτι του!!

Η Mclaren Mp4-2 χρησιμοποιούσε των 1.5 λίτρων TAG-Porsche κινητήρα V6 και είχε μια άκρως ανταγωνιστική χρονιά. Ο Prost κατέκτησε επτά νίκες έναντι πέντε του Lauda, ήταν ο Αυστριακός όμως που κατέκτησε τον τίτλο στο Estoril για μισό βαθμο!! Ηταν και είναι η μικρότερη βαθμολογική διαφορά μέχρι και σήμερα.

Το 1985 έγινε ο πρώτος Γάλλος παγκόσμιος πρωταθλητής. Κέρδισε πέντε από τους δεκαέξι αγώνες και κατέκτησε άλλα έξι βάθρα τερματίζοντας 20 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Michelle Alboreto με Ferrari. Λόγω της κατάκτησης του τίτλου του δώθηκε ο τίτλος του Ιππότη του Τάγματος της Τιμής. Μετά την αποχώρηση του Nikki Lauda από την ενεργό,δράση, η Mclaren τον αντικατέστησε με τον Κeke Rosberg για το 1986.

Το 1986 από την αρχή φάνηκε ότι θα είναι μια απαιτητική και δύσκολη χρονιά για τον Γάλλο. Στην Ιμολα, λίγους γύρους πριν το τέλος ενώ βρισκόταν στην πρωτοπορία άρχισαν να τελειώνουν τα καύσιμα στο μονοθέσιο της Mclaren. Κατάφερε να φτάσει στον τερματισμό με ελάχιστα καύσιμα στο ντεπόζιτο και κατέκτησε την πρώτη του νίκη μέσα στη χρονιά. Kατέκτησε άλλες δύο νίκες σε Μονακό και Αυστρία φτάνοντας στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στην Αδελαίδα, τρίτος πίσω από τις δύο Williams-Honda του Mansell και του Piquet. Αν και ήταν το αουτσαίντερ για τον τίτλο δεν έχασε την πίστη του.

Στον αγώνα ο Mansell βρισκόταν στην 3η θέση που ήταν αρκετή για να χαρίσει στον Βρετανό τον πρώτο τίτλο του. Όμως 19 γύρους πριν το τέλος, το πίσω αριστερό ελαστικό έσκασε θεαματικά στην μέση της ευθείας Brabham αναγκάζοντας τον σε εγκατάλειψη. Η Williams διέταξε τον Nelson Piquet να μπει προληπτικά στα πιτ για αλλαγή ελαστικών και έτσι ο Alain Prost κέρδισε τον αγώνα και μαζί τον δεύτερο τίτλο του. Ήταν μάλιστα ο πρώτος οδηγος μετά τον Jack Brabham που κατακτά δύο συνεχόμενες χρονιές τον τίτλο.

Το 1987 ήταν μια δύσκολη χρονιά για την Mclaren αλλά και για τον Prost καθώς ο κινητήρας TAG δεν ήταν τόσο ισχυρός όσο τα προηγούμενα χρόνια. Επιπλέον είχε και καινο΄υργιο ομόσταυλο, τον Σουηδό Stefan Johansson. Στο πρώτο αγώνα της χρονιάς στην πίστα της Jacarepagua έδειξε σε όλους γιατί του δόθηκε το παρατσούκλι, κύριος καθηγητής.

Γνωρίζοντας ότι δεν έχει την ταχύτητα να κερδίσει τις πολύ πιο γρήγορες Williams-Honda, έστησε το μονοθέσιο με χαμηλή κάθετη δύναμη αντίθετα από όλους τους άλλους οδηγούς και έτσι δεν θα έφθειρε πολύ τα ελαστικά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα στο τέλος να κατακτήσει τη νίκη με διαφορα 40 δευτερολέπτων από τον δεύτερο Piquet.

Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη με άλλες δύο νικες και 4 βάθρα κλείνοντας τη χρονιά τέταρτος με μόλις 46 βαθμούς.

Kαι βαδίζουμε στη χρονιά ορόσημο του 1988. Στη Mclaren συνέβησαν δύο μεγάλες αλλαγές. Πρώτον η Βρετανική ομάδα προμηθευόταν πλέον με κινητήρες Honda. Το δεύτερο είναι ότι ο Alain Prost έπεισε τον Ron Dennis να υπογράψει 3ετές συμβόλαιο με την ομάδα ο Ayrton Senna. O συνδυασμός Mclaren-Honda διέλυσε τον ανταγωνισμό καθώς πήραν τη νίκη σε 15 από τους 16 αγώνες. Εκτός από τις εγκαταλείψεις του σε Silverstone και Monza ο Γάλλος τερμάτισε σε όλους τους υπόλοιπους αγώνες πρώτος ή δεύτερος.

Με τον Alain να κερδίζει 7 νίκες και να είναι 11 βαθμούς μπροστά από τον Βραζιλιάνο ομόσταυλό του στην βαθμολογία φαινόταν πως ήταν έτοιμος να πανηγυρίσει τον τρίτο τίτλο του. Αλλά επειδή το 1988 μόνο τα καλύτερα 11 αποτελέσματα προσμετρόυσαν στο πρωτάθλημα ο κύριος καθηγητής έχασε τον τίτλο από τον Senna για τρεις βαθμούς.

Μετά από αυτό ο Prost συνέβαλε στο να αλλάξει ο τρόπος βαθμολόγησης καθώς από το 1990 όλοι οι αγώνες προσμετρούσαν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Αυτό έγινε γιατί ο 4άκις πρωταθλητής με το σημερινό σύστημα θα κατακτόυσε τον τίτλο και το 1988 με 105 βαθμούς έναντι 94 του Senna.

H σχέση των δύο ομόσταυλων το 1989 έγινε πολύ χειρότερη αρχής γενομένης από τον αγώνα της Imola. Οι δύο οδηγοί συμφώνησαν ότι όποιος στρίψει πρώτος μετά την εκκίνηση θα διατηρούσε τη θέση. Στην πρώτη εκκίνηση όλα πήγαν καλά αλλά μετά το ατύχημα του Gerhard Berger με τη Ferrari στη στροφή Tamburello, βγήκε η κόκκινη σημαία και είχαμε επανεκκίνηση. Εκεί ο Prost διατήρησε την πρωτοπορία αλλά ο Senna τον προσπέρασε εκ’ νέου κερδίζοντας αυτός τον αγώνα σπάζοντας τη συμφωνία.

Φτάνοντας στον προτελευταίο αγώνα της χρονιάς στην πίστα της Suzuka και με τις σ΄χεσεις των δύο οδηγ΄ων τεταμένες αν ο Γάλλος κατακτούσε τη νίκη θα έπαιρνε τον τίτλο, ενώ αν ο Senna έπαιρνε αυτός την πρώτη θέση θα πήγαινε το πρωτάθλημα στον τελευταίο αγώνα στην πίστα της Αδελαίδας.

Οι δύο Mclaren ξεκίνησαν από τις πρώτες δύο θέσεις με τον Prost πρώτο και τον Senna να τον πίεζει καθ’όλη τη διάρκεια του αγώνα. Στον 46ο γύρο ο Βραζιλιάνος βούτηξε στα φρένα του σικέιν Casio και έπεσε πάνω στον Prost ο οποίος έστριψε καθώς ήταν σίγουρος ότι ήταν η δική του η στροφή. Ο Γάλλος εγκατέλειψε αμέσως, ενώ αντίθετα ο Senna με σπασμένη πτέρυγα μπήκε στο παράδρομο επέστρεψε στην πίστα άλλαξε την πτέρυγα του και τελικά κατέκτησε τη νίκη παιρνόντας τον Alessandro Nannini με τη Benetton δύο γύρους πριν το τέλος.

Όμως μετά το τέλος του αγώνα ο Senna αποκλείστηκε από τους αγωνοδίκες γιατί χρησιμοποιήσε τον παράδρομο για να μπεί στην πίστα και ο Prost έγινε αυτόματα πρωταθλητη΄ς για τρίτη φορά. Με τις σχέσεις των δύο οδηγών να έχουν φτάσει σε απίστευτα άσχημο βαθμό ο Γάλλος ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την Mclaren υπογράφωντας για το 1990 με τη Ferrari.

To 1990 βλέπουμε τον Prost στη Ferrari στο πλάι του Nigel Mansell. Ο πρωταθλητής κατέκτησε πέντε νίκες εκείνη τη σεζόν και για μια ακόμη φορά το πρωτάθλημα θα κρινόταν μεταξύ του Senna και του Prost στην Suzuka. Nομίζω ότι μπορείτε να φανταστείτε τι συνέβη. Αμέσως μετά την εκκίνηση ο Prost πέρασε τον αντίπαλο του και ο Senna χωρίς να πατήσει καθόλου φρένο έπεσε πάνω στον Γάλλο βγάζωντας τους και τους δύο εκτός αγώνα. Ο Senna βρισκόμενος 9 βαθμούς μπροστά στην βαθμολογία αυτόματα κατέκτησε τον τίτλο σε αμφιλεγόμενες συνθήκες.

Το 1991 ο Prost παρέμεινε στη Ferrari, αλλά η Scuderia δεν ήταν τόσο ανταγωνιστική΄ όσο τα προηγούμενα χρόνια με τον Prost να κατακτά μόλις τρεις δεύτερες και δύο τρίτες θέσεις και να τερματίζει τη χρονία στην απογοητευτική 5η θέση με 34 βαθμούς. Επιπλέον διώχθηκε από την ομάδα πριν το τελευταίο αγώνα διότι μιλούσε πολύ υποτιμητικά για το μονοθέσιο χαρακτηρίζοντάς το ως φορτηγό.

Το 1992 έμεινε χωρίς θέση στο grid. Στις αρχές της χρονιάς έκανε κάποια test με τη Ligier αλλά τελικά η συνεργασία δεν επετεύχθη. Αποφάσισε να πάρει ρόλο δημοσιογράφου στο Γαλλικό κανάλι Canal plus ενώ σχεδίαζε την επόμενη κίνηση του. Στα μέσα της χρονιάς ανακοινώθηκε ότι θα μεταβεί στην Williams-Renault το 1993.

Το 1993 επ΄στρεψε στο σπορ στη Williams με ομόσταυλό τον Damon Hill. Χαρακτηριστικό ΄είναι ότι στο συμβόλαιο ζήτησε μόνο έναν όρο. Να μην επιτραπεί στον Senna να υπογράψει και αυτός με την ομάδα λόγω των κακών σχέσεων που είχανε όταν ήταν στην Μclaren. Ο Ηill αλλά και o Senna, με τη μη αναταγωνιστική Mclaren-Ford, διεκδίκησαν τον τίτλο αλλά αυτός πήγε αναπάντεχα για 4η φορά στον Prost. Toν Οκτώβριο ο 4ακις π΄λεον παγκόσμιος πρωταθλητής ανακοίνωσε την αποχώρηση του από το σπορ. Στον τελευταίο αγώνα στην Αδελαίδα με νίκητή το Senna ο Βραζιλιάνος που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν του έσφιγγε ούτε το χέρι τον ανέβασε στο πρώτο σκαλί του βάθρου μαζί του αγκαλιάζοντας τον. Είναι η τελευταία φορά που είδαμε τον Senna ή τον Prost στο βάθρο.

Το 1997 ο Γάλλος ίδρυσε τη δική του ομάδα στο σπορ την Prost Grand Prix χωρίς όμως ιδαίτερη επιτυχία. Η ομάδα αποχώρησε από το σπορ στα τέλη του 2001. Το 2010 έγινε ο πρώτος πρώην οδηγός που πήρε το ρόλο κριτή στον αγώνα του Bahrain. Στη συνέχεια το 2012 έγινε πρεσβευτής της Renault όπου εκπροσώπησε τη Γαλλική εταιρία σε αθλητικές επιδείξεις και σε διάφορες εκδηλώσεις. Επιπλέον το 2017 συνεργάστηκε με τον Jean Paul Driot, ιδιοκτήτη της DAMS racing στο πρωτάθλημα της Formula e, ενώ το 2019 απέκτησε διευθυντικό ρόλο στην ομάδα της Renault στην Formula 1.

O Alain Prost συμμετείχε σε 199 Grand Prix κατακτώντας 51 νίκες, 33 pole positions, 106 βάθρα και 41 ταχύτερους γύρους. Η εμμονή του στη λεπτομέρεια και η στρατηγική κατά τη διάρκεια του αγώνα τον έκαναν τόσο επιτυχημένο στο σπορ. Ήδη στη διάρκεια της δεκαετίας του 80 έκανε οικονομία στο κάυσιμο και ήταν πολυ΄ προσεκτικός ώστε να μη πληγώσει το μονοθέσιο και να μπορέσει να χρησιμοποιήσει τα κομμάτια του μονοθεσίου και σε επόμενους αγώνες. Με αυτό τον τρόπο έδειχνε ότι η με τη βιωσιμότητα και με το σεβασμό προς το περιβάλλον μπορείς να κατακτήσεις νίκες και να είσαι επιτυχημένος, 25 χρόνια πριν αντιληφθεί το σπορ αυτόν τον τρόπο σκέψης. Είναι ξεκάθαρο ότι o Alain Prost άλλαξε την Formula 1 για πάντα. Ούτως η άλλως δεν είναι πα΄ράλογο που τον φωνάζουν κύριο καθηγητή.

Διαβάστε όλα τα νέα της Formula 1 εδώ, ενώ πλέον μπορείτε να μας βρείτε στο InstagramYouTubeTik TokDiscord και Twitter.

F1RACINGNEWS